AVENGERS : INFINITY WAR
Avengers : Infinity War, 2008’de Iron Man ile başlayan
MARVEL SİNEMATİK EVRENİ’nin (MCU) 19. filmi. Filmden tam anlamıyla zevk almak
için önceki 18 filmin hemen tamamını seyretmiş olmalısınız.
Açılış sahnesi zaten Thor : Ragnarok filminin bıraktığı
yerden başlıyor. Evrenin aşırı kalabalık olduğunu düşünüp, Malthus’çuluğu
soykırım ile birleştirerek evrenin yarısını öldürmekle bozmuş Thanos (evlere
seza bir motion captured Josh Brolin. Gerçeğini de Deadpool 2’de Cable olarak
seyredebilirsiniz) Asgard’ın yok oluşundan kurtulanların gemisinde başlıyor
katliamlarına. Metodu hastalıklı ve korkunç bir şekilde yanlış olsa da, bazı
politikacılara inat dünyanın başındaki gerçekten de en büyük bela kontrolsüz
nüfus artışı olduğu için insan Thanos’un çıkış noktasına garip bir şekilde sempati
duymadan edemiyor. Bu durum filme de bir derinlik katıp, geliştiriyor. Film,
Avengers değil adeta bir Thanos filmi. Deformatik anatomisi yüzünden ailesinin
bile reddettiği bir Titan olan Thanos’un (bu ayrıntı filmde yok, çizgi romandan
aktarıyorum size) dürtü ve tutkuları
