EN İYİ "DC" SÜPER KAHRAMAN FİLMLERİ

 EN İYİ "DC" SÜPER KAHRAMAN FİLMLERİ

6. SUPERMAN II – RICHARD LESTER – 1980

Film çekiminin önemli bir kısmı tamamlanmışken, yönetmen Donner ile yapımcı Salkind ailesi arasında çıkan tartışma sonucu ruhu büyük ölçüde değişerek Richard Lester’ın elinde biraz daha komedi unsurlarının ağırlıkta olduğu bir filme dönüşen serinin ikinci filmi. Bundan sonra giderek kötüleşen iki devam filmi daha yapıldı ki, özellikle dördüncüsü evlere seza.

Bu filmin Donner’s Cut versiyonunu da seversiniz.

5. BATMAN BEGINS – CHRISTOPHER NOLAN - 2005 

Batman serisini şanına yaraşır şekilde tekrar canlandıran Nolan üçlemesinin ilk filmi. 

Batman/Bruce Wayne’nin çok iyi bilinen orijin öyküsüne yeni tatlar katıp; protagonistin yolculuğunu çok iyi bir şekilde aktaran, sağlam bir macera filmi karşımızdaki. 

Muhteşem kadronun tek sırıtanı başrol aktrisi, muhtemelen o zamanki kocası Tom Cruise’un torpili ile oynayan Katie Holmes. Zaten ikinci filmde değiştirildi. 

4. BATMAN RETURNS – TIM BURTON - 1992

İlk filmden daha karanlık bir atmosfer yaratarak, ilk filmdeki eşsiz Jack Nicholson’un (Joker) eksikliğini aratmayan bir Penguen (Danny DeVito) ile daha iyi bir devam filmine imza atmış Tim Burton.

Keşke seriye de devam edebilseydi de, Joel Schumacher’in yapılmış en kötü Batman filmleri ile sonuçlanmasaydı seri 90 larda.

3. SUPERMAN – RICHARD DONNER – 1978

Kaliteli çizgi roman uyarlaması yapılabileceğini ilk defa kanıtlayan, çığır açıcı ve öncü bir film.

Bir çizgi roman adaptasyonu için yapılmış ilk büyük bütçeli film, her yönüyle başarılı oldu. O dönem bir çizgi roman uyarlamaları furyasına yol açmadı ama maalesef. 

2. WATCHMEN – ZACK SNYDER - 2009

DC, bir ABD şirketi olduğu için listemin tek İngiliz orijinli çizgi romanı. Çizgi romanın dahi yazarlarından Alan Moore’un yaratısı Watchmen, 1986 yılında yayınlanmıştı ve Nixon’un hala başkan olduğu, ABD’nin Vietnam Savaşı’nı kazanarak Vietnam’ı 51. Eyaleti yaptığı alternatif bir 1985 yılında geçiyordu.

Çizgi romanın enfes kara mizah dozunu biraz kaybetse de, mümkün olduğunca sadık bir uyarlama yapmış Snyder. Sadece bazı kasting kararlarının yanlış olduğu söylenebilir.

1. THE DARK KNIGHT – CHRISTOPHER NOLAN - 2008 

Sadece tüm zamanların en iyi DC filmi değil, aynı zamanda sinema tarihinin en iyi çizgi roman uyarlamalarından biri.

Bunda asıl kahraman Batman’den rahatça sahne çalarak, Oscar kazandığını bile göremeden genç yaşta talihsizce ölen Heath Ledger’ın Joker’inin payı çok büyük.

Üçlemelerde 2. filmin en iyi film olduğu çok ender örneklerden biri. 

 

VENOM 2

Örümcek Adam çizgi roman evreninde Venom, uzayda geçen bir macera sonrası Örümcek Adam’ın bilmeden dünyaya taşıdığı bir simbiyottur (parazit). 

Venom’un ilk film için değiştirilen (2018’de Venom, Marvel/Disney’in kontrolünde olmadığı için) hikayesi kaldığı yerden devam ettiriliyor. Venom’un “oğlu” Carnage’ın seri katil Cletus Cassidy ile birleşerek yol açtığı carnage (katliam) ortamı anlatılıyor serinin bu ikinci filminde.

Her (devamı da gelecek) devam filminde olduğu gibi bu film de, bu dezavantajı sonuna kadar taşıyor. İlk filmin başarısına klasik Hollywood formülü (espri dozunu, kan-vahşet düzeyini artırmak) çerçevesinde yaklaşınca sonuç hayal kırıklığı oluyor.

Film, Venom ile birleşmiş Eddie Brock’un (Tom Hardy) ilk filmdeki kapitalist baron ile çatışması sonucu kaybettiği saygın gazetecilik kariyerine dönme çabaları ile başlıyor. Bunu sağlamak için de seri katil Cletus Cassidy (W.Harrelson) ile röportaj yapması gerekmektedir. Cassidy filmde daha sonra ortaya çıkacağı gibi kendini yakalattığı için Eddie’den nefret etmektedir. Hapishanede idamı beklerken bir yandan da Eddie ile akıl oyunları oynamaya başlar. 

Bu ziyaretlerden birinden Eddie’nin vücudunda misafir olarak yaşayan Venom ile temas ederek, Carnage olur ve idamı sırasında hapisten kaçarak katliama başlar. Çocukluk aşkı Shriek (N.Harris) ile de birleşerek daha ölümcül, daha dengesiz bir ikili oluştururlar.

Filmde işleyen tek ilişki Eddie ile Venom arasında ilginç bir şekilde. Eddie’nin umutsuz aşkı (Eddie/Venom simbiyotik ilişkisini kaldıramadığı için bir doktorla nişanlanan) Anne (M.Williams) ile olan kimyası yine çok zayıf.

Usta oyuncu Woody Harrelson’ın da gerek Carnage, gerek ise Eddie ile olan sahneleri yeterince etkileyici değil.

Motion-capture aktörlüğün (Gollum, Caesar, King Kong, vs) en büyük ustası olan yönetmen Andy Serkis, evrensel katil Venom’un Hollywoodvari törpülenen karakterini bir adım daha ileri götürüp, sit-comvari daha eğlenceli bir karakter yaratmış. 

Filmin tek artısı zaten ilk filme göre ikinci filmde Venom’un daha çok ön plana çıkması. Maalesef artık Disney kontrolünde olduğundan belki asla “olması gerektiği gibi“18+ bir Venom filmi olmayacak. Bu filmi de birkaç derece düşüren bu 13+ Venom filmi yapma saçmalığı zaten. 

Her zaman hatırlattığım gibi : Çizgi roman kültüründen uzaksanız, filmden de uzak durun. Filmin “Venom”u “Örümcek Adam evreni”ne bağlayacağını ima eden bir post-credit sahnesi var. 

SinemaDem pek de iyi seyirler dileyemiyor. 

 

BLACK WIDOW (KARA DUL)

Black Widow, 2008’de Iron Man ile başlayan MARVEL SİNEMATİK EVRENİ’nin (MCU) 24. filmi. Filmi tam anlamıyla kavramak için en azından dört Avengers filmini ve son iki Kaptan Amerika filmini setretmiş olmalısınız.

Her ne kadar MCU Phase 4’un ilk filmi olsa da; kronolojik olarak Phase 3 döneminde geçiyor. C.America : Civil War ve Avengers : Infinity War filmleri arasında Black Widow’un firarda olduğu dönemde yaşadıklarını anlatıyor.

Black Widow, çizgi roman dünyasına Demir Adam’ın düşmanı bir Rus casusu olarak 1960 larda girdi. Yeni, modern versiyonu ise 1970’de bir Örümcek Adam hikayesinde gözüktü. İlginç bir dip not olarak Türkiye’de ilk görünümü de çizgi roman hayranlarının çok iyi bileceği Örümcek Adam Bilka yayınlarının tarihi 1 no.lu sayısında oldu (1983). Maceranın orijinali Marvel Team-Up 85’dir (1979). Yine ilginç bir tesadüf olarak bu macerada tanıdığımız dövüş ustası Shang-Chi’nin filmi de Eylül’de vizyona çıkacak.

Marvel, çizgi romanlarda Black Widow’un kocası olarak geçen Alexei’i (Red Guardian) hem babası yapmış; hem de aptallaştırarak filmin komedi unsuru haline getirmiş.

David Harbour bu rolün altından kalksa da, filmin en dramatik olması gereken anlarında yaptığı esprilerle filmin daha karanlık olması gereken tonunu değiştiriyor.

Küçük yaşta öksüz kalmış ya da bir şekilde ailelerinden koparılan kızların acımasızca içine atıldıkları kötücül bir organizasyonu ifşa eden bir film bu kadar hafif olmamalıydı.

Genelde mizah tonunu ve zamanlamasını çok iyi bulduğum Marvel Sinematik Evreni, özellikle böyle solo kahraman hikayelerinde mizah çıtasını yükseltiyor ama zaten ileride fedakarca ölümüne şahit olduğumuz kadın kahramanımızın trajik hikayesi daha dramatik bir şekilde işlenmeliydi.

Geçmişte geçtiği için kahramanımızın bu filmde ölmeyeceğini bildiğimiz için adeta 60 ların şiddet dolu çizgi filmlerinden kopup gelmişe benzeyen aksiyon sahneleri (kahramanımızın hiçbir süper gücü olamadığını hatırlatalım) filmin inandırıcılığını azaltıyor.

Filmin başlarında yüksek bir çatıdan bir düşüşü var ki, evlere seza. Anında ölmesi gerekirken, üstündeki tozu silkeleyip, yoluna devam ediyor. Bunlar bir MCU filmi için bile fazla. 

Oyunculuklar çok iyi ama senaryo nereye gideceğini bilmeyen bir Marvel dizi fragmanı gibi. Yönetmen bu senaryo çerçevesinde elinden geleni yapmış ama yapılmış olmak için yapılmış hissiyatı veren film, vasatı güçlükle aşabilen, Marvel çizgisinin altında bir film olmuş.

SinemaDem iyi seyirler diler.